Przyczyny kataru siennego

Powszechnie znany katar sienny jest w rzeczywistości alergią pyłkową (pollinosis). Zazwyczaj nie jest to bowiem alergia na „siano”, tylko na unoszące się w powietrzu pyłki kwiatów krzewów, traw, ziół i drzew. U większości alergików objawy zanikają w okresie sianokosów.

Równie błędne jest przekonanie jakoby człowiek rodził się z alergią. Alergię nabywa się w ciągu życia, choć nierzadko w jego pierwszych latach. Ludzie dziedziczą jedynie skłonność do nadwrażliwości, w szczególności od rodziców, u których również występują reakcje alergiczne.

Obecnie znanych jest ponad 10.000 różnych substancji, które mogą wywołać reakcję alergiczną. Do tej pory nie udało się jednak wyjaśnić dlaczego dochodzi do powstania alergii. W każdym razie za jej wywołanie odpowiedzialny jest wielokrotny kontakt z substancją wywołującą alergię (alergenem). Ponieważ nie jest to prawdziwy zarazek, ciało człowieka reaguje „zbytnią” nadwrażliwością, co powoduje znane, nieprzyjemne skutki.

Od dłuższego czasu naukowców zastanawia pewna prawidłowość, według której osoby mieszkające na wsi rzadziej zapadają na alergię pylną niż mieszkańcy miast, pomimo że na wsi występuje znacznie więcej pyłków. Pozwala to wyciągnąć wniosek, że zwiększone zanieczyszczenie środowiska również przyczynia się do rozpowszechnienia alergii, a w tym przypadku także do kataru siennego.

Ponadto zakłada się, że częsty lub nawet regularny kontakt z innymi alergenami (substancjami wywołującymi alergię), jak np. roztoczami kurzu domowego, sierścią zwierząt, zarodnikami pleśni, kurzem lub parą nadmiernie obciąża system obronny organizmu i w ten sposób wywołuje nadwrażliwość na pyłki lub nawet jednoczesne uczulenie na alergeny domowe, pyłkowe i zawodowe.